Anatomia ETYKIETY

Większość z was miała kiedyś w ręku worek lub puszkę karmy dla swojego pupila. Ale czy ktokolwiek z was zastanawiał się co możemy z takiego opakowania wyczytać? W tym wpisie rozbiorę etykietę karmy dla Twojego psa na czynniki pierwsze i opiszę każdą z nich.

Zacznijmy od podstaw – czy istnieją wytyczne które mówią nam jakie informacje powinny znaleźć się na opakowaniu? Oczywiście, że istnieją. Najważniejszą normą prawną dotyczącą przemysłu pasz dla zwierząt obowiązującą na terenie Unii Europejskiej jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. I to właśnie na jego postawie producenci, czy dystrybutorzy karm powinni umieszczać informacje na etykiecie.

Dlaczego kwestia etykietowania oraz samej etykiety została przeze mnie poruszona? Bo to etykieta jest dla nas źródłem informacji o produkcie, który będziemy podawać naszemu psu. Wiem, że mało osób czyta etykiety produktów które kupują sami dla siebie, a co dopiero etykietę karmy dla psa, ale w tym wpisie wytłumaczę wam jak poprawnie je czytać.

ETYKIETA – CO POWINNA ZAWIERAĆ?

  1. Dane na opakowaniu mają na celu przekazanie niezbędnych informacji kupującemu, ale również pozwalają na monitoring oraz kontrolę produktów paszowych.
  2. Informacje, które zawierają etykiety podzielić można na obowiązkowe oraz dobrowolne.
  3. Informacje szczegółowe obowiązkowe zawarte na opakowaniu powinny być napisane w języku urzędowym obowiązującym na terenie, na którym rozprowadzana jest pasza (u nas w języku polskim).
  4. Informacje obowiązkowe:
    • Rodzaj karmy: pełnoporcjowa, uzupełniająca, mineralna oraz preparat mlekozastępczy. Pamiętajmy, że tylko karma pełnoporcjowa podawana zgodnie z instrukcją dawkowania jest w stanie zaspokoić dzienne zapotrzebowanie psa na składniki pokarmowe. Karma uzupełniająca (przysmaki, smakołyki) powinna stanowić dodatek max. 10 % dawki pokarmowej psa.
    • Gatunek lub kategoria zwierząt dla których przeznaczona jest karma.
    • Skład. Wykaz komponentów użytych do produkcji karmy wypisanych w kolejności malejącej, uwzględniając ich wilgotność przed procesem technologicznym. Jest to dla nas bardzo przydatna informacja. A czemu? Aby lepiej wam to zobrazować podam przykład: na pierwszym miejscu w składzie karmy mamy wypisane „mięso z indyka”, które zawiera ok. 18% białka, a reszta to głównie woda. W innej karmie na pierwszym miejscu w składzie mamy „suszone mięso z indyka”, które zawiera ok. 80% białka. Tutaj jasno widać różnice w zawartości białka oraz wody w tych dwóch komponentach, dlatego nie zawsze „świeże” mięso na pierwszym miejscu w składzie oznacza wysoką wartość białka ogólnego w karmie. Oczywiście wpływ na wartość tego składnika analitycznego mają również inne użyte produkty białkowe zwierzęce i roślinne. Producent nie ma obowiązku umieszczania procentowej zawartości poszczególnych komponentów, może również umieszczać kategorie komponentów, a nie podawać je szczegółowo (np. „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego”).
    • Zawartość wilgoci.
    • Składniki analityczne. W przypadku karm pełnoporcjowych dla psów i kotów są to białko surowe, oleje i tłuszcze surowe, włókno surowe oraz popiół surowy.
    • Informację dotyczącą stosowania oraz dawkowania produktu.
    • Minimalny okres przechowywania. Który może być zapisany „najlepiej wykorzystać przed…” albo „…od daty wytworzenia”.
    • Dane producenta.
    • Dane kontaktowe firmy/osoby odpowiadającej za etykietowanie produktu.
    • Numer referencyjny partii.
    • Masa netto produktu.
    • Informacja o dodatkach paszowych użytych do produkcji karmy. Na opakowaniu pod hasłem „dodatki”.
    • Numer telefonu na bezpłatną infolinię.
    • Informacje o wymaganym zapewnieniu dostępu do świeżej wody dla zwierzęcia. Dotyczy to karm suchych.
  5. Informacje dobrowolne
    Nie są wymienione w Rozporządzeniu. Ustanawiane są przez FEDIAF – The European Pet Food Industry, które stworzyło „Code of good labeling practice for pet food”. Z dokumentu tego dowiemy się m.in. o deklaracjach żywieniowych, które mogą być umieszczone na opakowaniu karmy:

Tab. 1 Deklaracje dotyczące zawartości składników umieszczane na etykiecie. (Opracowanie własne na podstawie wytycznych FEDIAF).

Rodzaj deklaracji Przykład opisu na opakowaniu Opis deklaracji
„Karma o smaku…”

 

Np. karma o smaku bekonu. Karma nie musi zawierać składnika, którego smak ukazany jest w deklaracji. Smak pochodzi od substancji zapachowo – smakowej, którą należy uwzględnić w dodatkach.
„Karma z…”

 

Np. karma z kurczakiem; karma z wołowiną i ryżem. Karma musi zawierać  minimum 4% głównego składnika lub składników.
„Karma bogata w…”
„Karma extra w…”
Np. karma bogata w kurczaka; karma extra z wątróbką wołową i ryżem. Karma musi zawierać co najmniej 14% deklarowanego składnika lub co najmniej 14% każdego ze składników.
„Danie…”
„Obiad…”
Np. danie z kurczaka; obiad z kaczki. Karma musi zawierać co najmniej 26% deklarowanego składnika lub co najmniej 26% deklarowanych składników.
„Wyłącznie…” Np. Wyłącznie wołowina; Wyłącznie suszone warzywa. Karma w 100% stworzona jest z deklarowanego składnika. W praktyce niestosowana w produkcji karm pełnoporcjowych.

Etykieta złożona jest z jej głównej oraz informacyjnej części. Front ma przyciągnąć naszą uwagę i znajdziemy na nim głównie informacje ogólne, typu dla jakiego zwierzęcia została przeznaczona ta karma. Jako świadomych opiekunów powinna nas jednak interesować część informacyjna opakowania, na której umieszczony jest m.in. skład analityczny oraz surowcowy karmy.  Dla ułatwienia poczyniłam grafikę (proszę się nie śmiać, marny ze mnie grafik :D), która ma zobrazować gdzie znajdziemy poszczególne informacje na etykiecie.

etykieta-fediaf

Opracowanie własne na podstawie wytycznych FEDIAF, Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

A jak to wygląda w rzeczywistości? Czy producenci karm sumiennie i rzetelnie umieszczają informacje na etykietach swoich produktów? Z badań przeprowadzonych w latach 2011 i 2013 wynikało, że 87% przebadanych karm dla psów było zgodnych z wytycznymi Unii Europejskiej. Nie wykazano istotnych zmian w poprawności etykiet pomiędzy rokiem 2011, a 2013 (Hołda i wsp., 2014).

Teraz nie pozostaje mi nic innego jak życzyć wam przyjemnej „etykietury” karm waszych psiaków.


Bibliografia:
FEDIAF 2011. Code of good labeling practice for pet food.
FEDIAF 2017. Nutritional guidelines for cats and dogs.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.
Hołda, K., Berwid-Wójtowicz, S., Głogowski, R., 2014. The comparison of the label content in selected dry foods for dogs and cats in 2011 and 2013

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s